dinsdag 19 september 2017

Gruwelijk grappige griezelverhalen - De Lachende Zaag (Tosca Menten, Jozua Douglas, Manon Sikkel)

Op 4 oktober is het alweer zover: Dan begint de kinderboekenweek. Het thema is dit jaar Gruwelijk eng!

Afgelopen weken kon je al mijn recensies van Strandersgeschreven door Iris Stobbelaar en Dit is een boek vol monsters van Guido van Genechten lezen.

Stranders is een boek voor kinderen vanaf tien jaar, Dit is een boek vol monsters is een prentenboek en geschikt vanaf de kleuterleeftijd. 

Deze week bespreek ik Gruwelijk grappige griezelverhalen. Dit boek is één van de kerntitels van de kinderboekenweek (klik) voor groep 5 & 6. 

Afbeelding: Toscamenten.nl
Gruwelijk grappige griezelverhalen is gescheven door schrijversgenootschap De Lachende Zaag, bestaande uit Tosca Menten (bekend van o.a. Dummie de Mummi), Jozua Douglas  (bekend van o.a. De verschrikkelijke badmeester) en Manon Sikkel (bekend van o.a. de Izzylove-boeken).

Deze drie hebben samen een boek met maar liefst negen gruwelijke verhalen geschreven.
Alle verhalen zouden bijna echt gebeurd zijn, of gedeeltelijk helemaal echt gebeurd.
De verhalen zijn vaak zo absurd, dat De Lachende Zaag de omschrijving 'IJzersterke verhalen' helemaal waarmaakt. 

Waar gaat het boek over:

De verhalen in het boek zijn erg uiteenlopend, met de overeenkomst dat ze allemaal gruwelijk, eng en grappig zijn. De één wat enger dan de ander, de ander wat gruwelijker dan de één.
Ik kan je vertellen dat er echt misselijkmakende verhalen bij zitten. 

Neem bijvoorbeeld het verhaal over Knobbeltjesdag. Een dag waarop een wedstrijd puisten uitknijpen centraal staat. Of Het Spookdekbed, waarin het geheim van het levende dekbed ontrafeld wordt. Iew!

Ieder verhaal, hoe eng of vies ook, wordt afgesloten met een iets luchtiger gedicht of spreekwoord, zoals het gedicht Bruine bonen. Dat is letterlijk en figuurlijk een erg luchtig gedichtje.

Halverwege de verhalen zijn nog een aantal gruwelijk grappige griezelweetjes te vinden. In die weetjes vind je achtergrondinformatie bij de verhalen, waardoor ze nog echter lijken. 

Mijn mening

Ik heb echt gegriezeld van de verhalen, maar er ook erg om gelachen. 
De verhalen van Jozua Douglas waren erg eng, terwijl die van Tosca Menten vaker gruwelijk waren door het hoge vieze beesten-gehalte. De bijdragen van Manon Sikkel kwamen het meest realistisch over, waardoor ze nog viezer en enger overkwamen.
De gedichten en spreekwoorden na ieder verhaal vormen een leuke afwisseling. 

Bij ieder verhaal zijn leuke, grappige en verhelderende illustraties te vinden die gemaakt zijn door Katrien Holland. 

Omdat het een verhalenbundel is, hoef je niet perse alle verhalen (voor) te lezen. Zo heb ik mijn kinderen enkele verhalen voorgelezen en sommige voor mezelf gelezen. Ik zou ze niet met nachtmerries willen opzadelen.
Door de manier waarop je voorleest, maak je het natuurlijk wel zo griezelig als je zelf wilt.
Bij ons heeft er tot nu toe in elk geval niemand van wakker gelegen.

Voor school zou ik niet ieder verhaal geschikt vinden om voor te lezen, maar zou ik het geen probleem vinden als leerlingen het boek zelf zouden lezen. 
Ik zou het boek overigens eerder voorschotelen aan kinderen vanaf een jaar of tien dan aan een kind van acht uit groep 5. 
Maar misschien durf je het wel aan om hem samen met je zoon of dochter die in groep 5 zit te lezen. 

Gruwelijk Grappige Griezelverhalen is o.a. verkrijgbaar bij Bol.com. De hardcover kost daar nu maar €7,99.
Wanneer je het boek via mijn blog bestelt, ontvang ik een klein bedrag aan commissie. Voor jou kost dat geen cent extra. 

Titel: Gruwelijk grappige griezelverhalen
auteur: De Lachende Zaag
illustraties: Katrien Holland
uitgeverij: Unieboek | Het Spectrum, Uitgeverij de Fontein en Uitgeverij Luitingh-Sijthoff
ISBN: 978 90 245 7768 2
aantal pagina's: 168
verschijningsdatum: augustus 2017

Koop bij bol.com


InstagramFollow on Bloglovin

zondag 17 september 2017

Schuilplaats - Marike Goslinga

Aan het begin van de zomer vond ik het persbericht van Schuilplaats, het debuut van Marike Goslinga, in mijn mailbox. Het kwam op mij over als een boek dat ik interessant zou vinden om te lezen. En met de zomerse foto op de cover erbij, leek het me het perfecte boek om in de vakantie te lezen.

Schuilplaats ging met me mee naar Italië, alleen kwam ik er daar helaas niet aan toe. (Iets met: So many books, so little time...)
Terug in Nederland ben ik er gelijk in begonnen. Voorlezend welteverstaan. Het leek mijn twee oudste zoons ook een boeiend boek.

Waar gaat het boek over:

Het leven gaat door... Levi, zijn vader, broer Tom en zus Anne gaan voor het eerst op vakantie nadat moeder Tine bij een ongeluk om het leven is gekomen.
Ze gaan naar Vlieland, waar ze een tenthuisje hebben en waar ze ook altijd met hun moeder naartoe gingen. 
Levi doet zijn uiterste best om er een gewone vakantie van te maken, net als anders. Maar hij merkt al snel dat dat niet kan. Alles ís nou eenmaal anders. Niet alleen het gezin zelf, maar ook de mensen om hen heen. Hun blikken vol medelijden weerspiegelen het verlies. 

Leuke dingen met zijn vader, broer en zus doen, is ook niet zo gemakkelijk. Zijn zus is steeds boos, zijn broer lijkt vergeten te zijn hoe hij grapjes moet maken en zijn vader kan zomaar ineens gaan huilen.

Gelukkig maakt Levi algauw een paar vrienden op de camping en gaat de zon toch nog een beetje schijnen op Vlieland.

Mijn mening:

Voordat ik begon met voorlezen, was ik een beetje huiverig met dit onderwerp voor het slapengaan. Misschien zou het te zwaar zijn: Een overleden moeder is niet niks. 

Mede doordat het zich op het rustige Vlieland afspeelt is het goed te behappen. Verdrietige, en soms heftige, herinneringen worden afgewisseld met echte vakantiebezigheden als leuke dingen doen met vrienden en een verliefdheid.

Rouwverwerking en schuldgevoelens tegen een zonnige achtergrond. Zoals op de cover van het boek: Een donker hartje in een pot vol eilandsouvenirtjes: de gedachte aan mama is nooit ver weg. 

Als je je vakantie wel eens op Vlieland doorbrengt, zal dit een boek vol herkenning zijn. Het hele eiland en hoe het er daar aan toe gaat, worden erg gedetailleerd beschreven. 

Mijn kinderen vonden het een boeiend boek om naar te luisteren. Zelf vond ik Schuilplaats meer een boek om zelf te lezen. Niet om het onderwerp, niet om het verhaal, wel door de zinsbouw van het verhaal.
Dialogen en gedachten wisselen elkaar erg snel af. Voor de lezer is dat duidelijk te zien. Voor de luisteraar is het wellicht niet altijd duidelijk welke dingen hardop worden uitgesproken en welke niet. 

Schuilplaats is verkrijgbaar als hardcover (€13,99) en als e-book (€7,99). 
Als je het boek via mijn site bij Bol.com bestelt (door op de link te klikken), dan krijg ik daar een klein bedrag aan commissie voor. Jou kost het natuurlijk geen cent extra.

Titel: Schuilplaats
auteur: Marike Goslinga
uitgeverij: Leopold
ISBN: 978 90 258 7297 7
aantal pagina's: 128
verschijningsdatum: juli 2017



Koop bij bol.com


InstagramFollow on Bloglovin

dinsdag 12 september 2017

Dit is een boek vol monsters - Guido van Genechten

Op 4 oktober is het alweer zover: Dan begint de kinderboekenweek. Het thema is dit jaar
Gruwelijk eng!

Vorige week kon je al mijn recensie van Stranders, geschreven door Iris Stobbelaar lezen. Stranders is griezelboek dat geschikt is voor kinderen vanaf ongeveer 10 jaar.  

Van uitgeverij Clavis kreeg ik een recensie-exemplaar van Dit is een boek vol monsters.
Dit is een boek vol monsters is een prentenboek en een van de kerntitels (klik) voor groep 1 en 2. 

Griezelen op kleuterniveau dus. Dat betekent in dit geval dat Guido van Genechten de kinderen stap voor stap meeneemt door het boek en het boek vol waarschuwingen staat dat het misschien wel écht griezelig gaat worden. 
Eigenlijk zijn de monsters in het boek niet zo heel eng, maar vooral grappig. Het is meer de spanning van de waarschuwingen die een lekker griezelgevoel oproept. 
Erg leuk! En een geweldig voorleesboek voor in de klas. 

Het monster op de voorkant van het boek lijkt wel een beetje op de Gruffalo. Hij ziet er eng uit, maar zijn lach is niet al te boos. De nachtelijke schaduwen van de monsters achter hem, lijken een stuk griezeliger. 
Om het boek te lezen, heb je wel een aantal dingen nodig ;-). 


Het laatste monster in het boek is een verrassingsmonster. Een groot pop-up monster (ook meer grappig dan eng).

Heb je het hele boek doorlopen? Dan krijg je een dapperheidsdiploma. Wellicht leuk om iets soortgelijks te maken en aan het eind van het boek (of aan het eind van de kinderboekenweek) uit te reiken in de klas. 


Prentenboeken zijn natuurlijk niet voorbehouden aan kleuters. Dit boek is ook uitstekend te lezen met grotere kinderen. Voorlezen is altíjd leuk, dus lees hem lekker voor of samen.

Het boek zelf geeft je griezelgarantie, ik geef je garantie op een mooi, leuk, spannend en grappig prentenboek. 

Veel leesplezier!!!




Volgende week: IJzersterke verhalen - Gruwelijk grappige griezelverhalen - De lachende zaag (Tosca Menten, Jozua Douglas en Manon Sikkel). 



Titel: Dit is een boek vol monsters

auteur: Guido van Genechten

illustraties: Guido van Genechten

uitgeverij: Clavis

ISBN: 9789044829938

verschijningsdatum: juli 2017


InstagramFollow on Bloglovin

maandag 11 september 2017

Dummie de mummie en de drums van Massoeba (Dummie de mummie #7) - Tosca Menten

Wie mijn blog al langer volgt dan vandaag, weet dat mijn zoontje en ik fan zijn van Dummie de mummie. Ik heb nog niet alle boeken (voor)gelezen en nam dit keer een deel mee van de bibliotheek.
Dummie de mummie en de drums van Massoeba.

Zoals ik van de eerdere boeken gewend ben, was ook dit boek spannend, grappig en leuk. Een avontuur om te lezen.

Omslagtekst:

Hoera! De koning komt op Koningsdag naar Polderdam en de klas van Dummie en Goos mag op het stadhuis de aubade zingen. Op de rommelmarkt vindt Dummie een oude trommel vol amuletten uit Afrika. Volgens de marktkoopman is die van een medicijnman geweest en zitten er nog geheime krachten in. Goos en Klaas geloven daar niks van, maar zodra Dummie gaat trommelen, vliegt het geluk hem om de oren. Als meester Krabbel ziek wordt, krijgen ze de allerliefste invaljuf van de wereld en Dummie mag op Koningsdag onverwacht een hoofdrol spelen. 
Maar dan verdwijnen de amuletten. Opeens gaat alles mis. Hoe kan dat? Dat komt toch zeker niet door die trommel?

Opeens aarzelde Goos niet meer. Met een schreeuw pakte hij de trommel op, rende ermee naar de sloot en smeet hem erin. Met grote ogen keek hij naar het opspattende water. Ebbie kwam hijgend naast hem staan. 'Wat doe je?' vroeg hij. 'Ik gooi dat ding weg! Hij is gevaarlijk,' zei Goos. Hij pakte Ebbies hand en trok hem vlug achteruit.

Een geheimzinnig verhaal over een oude trommel en een bijzondere juf.

Mijn mening:

Heel knap hoe het Tosca Menten iedere keer lukt om fictie zo echt te laten lijken. Iedereen die het boek leest, weet dat een mummie als Dummie niet kan bestaan. Toch lijkt hij door de verder realistische wereld van Polderdam levensecht. 

Ook dit keer lukt het Dummie om de boel op stelten te zetten, waardoor en veel grappige gingen gebeuren. Dummie was al vreselijk koppig en wordt door de trommel nóg koppiger. 
Goos is dit keer niet altijd even blij met het geluk van Dummie. Het geluk van Dummie komt namelijk niet helemaal overeen met het geluk van Goos.

Naast de grappige en spannende dingen, geeft het achtergrondverhaal van Goos en Klaas het verhaal een serieus tintje. Want hoe leuk ze het samen hebben, het gemis van Goos moeder blijft. 

Moraal van dit verhaal: Als je iets echt gelooft, dan is het waar. Dat is de kracht van de verbeelding.

Dummie de mummie en de drums van Massoeba is verkrijgbaar als hardcover en als e-book.

Titel: Dummie de Mummie en de drums van Massoeba
auteur: Tosca Menten
illustraties: Elly Hees
uitgeverij: Van Goor
ISBN: 9789000346677
aantal pagina's: 312
verschijningsdatum: september 2015





InstagramFollow on Bloglovin

zaterdag 9 september 2017

Strijder (Talon #4) - Julie Kagawa

Voor ik op vakantie ging, begon ik in Strijder, het vierde deel van de Talon-serie. Op vakantie las ik hem uit. Omdat ik vakantie had, heb ik niet gelijk een recensie online gezet. Maar hier is hij dan alsnog: Mijn recensie van Strijder.

Als je het boek in handen neemt, valt gelijk de mooie cover op: Een groene drakenhuid met reliëf. Deze cover past mooi in het rijtje van de eerdere boeken.
Op de rug van het boek staat het logo van de Talon-saga in viervoud. Zo is vanuit je boekenkast (of in de boekwinkel of bibliotheek) gemakkelijk te herkennen welk deel je in handen hebt.

In mijn recensie-exemplaar vond ik ook nog eens een mooie boekenlegger in de stijl van het boek met op de achterzijde alle boeken van Julie Kagawa (klik voor mijn recensies). Boeken die ik afgelopen jaar allemaal met veel plezier gelezen heb.


Omslagtekst


Draken zouden geen emoties kennen, heeft Ember altijd geleerd. Hoe kan ze dan zo diep bedroefd zijn nadat Garrett zijn leven heeft gegeven om een verschrikkelijk verraad te ontmaskeren? Niets van wat ze ooit geloofde is waar, en ze zweert dat ze samen met rebel Riley in opstand zal komen tegen Talon, de drakendoders van St. Joris en... Dante, haar eigen tweelingbroer - die op het punt staat de grootste verschrikking aller tijden op hen af te sturen. 

Met de gruwelijke wezens die ze hebben gecreëerd, staan de machthebbers van Talon klaar om de heerschappij over de wereld op de eisen. De duisternis komt steeds dichterbij. Zullen Ember en haar vrienden nog iets kunnen doen om Talon tegen te houden?

Mijn mening:


Na Jager kon ik niet wachten tot ik Strijder kon lezen. Helaas zakt een verhaal na een jaar wel een beetje weg. Door het boek weer even door te bladeren en het laatste hoofdstuk van deel 3 opnieuw te lezen, kwam het gevoel gelukkig wel weer een beetje terug en werd ik genoeg gemotiveerd om weer verder te lezen in het nieuwe deel. 
Toch krijg ik steeds meer begrip voor mensen die wachten met het lezen van een serie tot hij compleet is. Dan kun je in één ruk doorlezen.
Je kunt er natuurlijk ook voor kiezen om een boek te herlezen voor je verdergaat in een volgend deel van een serie. Maar ja, so many books, so little time, dus daar had ik geen tijd voor.

In Strijder kom je gelijk terecht in de scène waar Jager stopte. En wel op een slagveld. Daardoor kom je met een dreun weer terug in wat er aan de hand was: Garrett...
Vanaf daar gaat het van kwaad tot erger. Wat een zieke 'spelletjes' heeft Julie Kagawa bedacht voor Talon! Ik voel mijn hart nog weer in mijn keel kloppen als ik eraan terugdenk.
Erg spannend en de actie is nooit ver weg.
In Strijder is het geen strijd meer tussen een paar personen of twee teams, het is oorlog.

17342753Net als de andere delen hebben de hoofdstukken van Strijder de namen van de personages die in dat stuk centraal staan als ik-persoon. 
Als ik zelf in een leesrush zit, vergeet ik nog wel eens om de titel van een hoofdstuk goed tot me door te laten dringen. Af en toe zorgde dat voor verwarring en wist ik niet meer wie er nou aan het woord was. Even terugbladeren of bovenaan de pagina kijken, loste dat probleem gemakkelijk op. Bij de les blijven dus.

En wederom wordt het wachten op het volgende deel. Inferno verschijnt in het voorjaar van 2018 in het Engels en zal in de zomer van 2018 vertaald zijn in het Nederlands. 

Strijder is verkrijgbaar als paperback en als e-book.

Sterren plaatjesSterren plaatjesSterren plaatjesSterren plaatjes

Titel: Strijder
auteur: Julie Kagawa
Originele titel: Legion
vertaling: Karin de Haas
uitgeverij: HarperCollins
ISBN: 978 94 027 2480 6
aantal pagina's: 384
verschijningsdatum: juni 2017




InstagramFollow on Bloglovin

dinsdag 5 september 2017

Stranders - Iris Stobbelaar


De kinderboekenweek staat voor de deur. En die is dit jaar Gruwelijk Eng!
Daar horen natuurlijk gruwelijk enge boeken bij. Bijvoorbeeld Stranders van Iris Stobbelaar.
Stranders is dit jaar één van de kerntitels van de Kinderboekenweek.

Iris Stobbelaar vroeg mij of ik rond de Kinderboekenweek aandacht aan haar boek wilde besteden op mijn blog en mee wilde doen aan de blogtour rondom Stranders. Aangezien de omschrijving van het boek mij aansprak, wilde ik dat graag doen.



Waar gaat het boek over:

Job moet van zijn ouders steeds op zijn jongere zusje Kaatje passen, terwijl hij veel liever gaat voetballen. Als hij op een dag een belangrijke wedstrijd heeft en onverwacht wéér op haar moet passen, gaat hij er vandoor. Zijn zusje zoekt het maar uit! Hij wilde dat hij haar nooit meer hoefde te zien!

Als hij na de wedstrijd thuiskomt, is Kaatje nergens te bekennen. Wanneer hij naar haar op zoek gaat, staat een vreemde man op hem te wachten die beweert te weten waar zijn zusje is.
Als Job met de man meegaat, laat hij de wereld zoals hij die kent achter zich, om in een heel andere wereld een gruwelijk eng avontuur te gaan beleven.
De enige manier om weer thuis te komen, is het redden van zijn zusje. En dat is makkelijker gezegd dan gedaan.
Gelukkig staat hij er niet helemaal voor. Al is het wel erg lastig om erachter te komen wie er te vertrouwen is en wie niet.

Mijn mening:

Volgens mij heb ik nog nooit een boek gelezen waarin zóveel verschillende monsters voorkomen! En dan heb ik het niet over kinderachtige monstertjes. De wereld waaruit Job Kaatje moet gaan halen, is namelijk één grote nachtmerrie.

Voor wie het lastig vind om volgens de gedetailleerde omschrijvingen nog zelf een eng monster voor zich te zien staat er aan het begin van ieder hoofdstuk een duidelijke illustratie, waarop je met regelmaat één van de griezels te zien krijgt .
Verder vind je aan het begin en het eind van het boek een plattegrond van de wereld waar Job doorheen moet zien te komen.

Waarom het boek Stranders heet? Omdat de bewoners van de wereld waar Job en Kaatje terecht zijn gekomen Stranders heten. Zij zijn gestrand, omdat ze degene die ze verwenst hebben, niet hebben weten te redden, of niet gered zijn. 

Je hoeft bij dit boek niet eerst in het verhaal te komen voor het spannend is. Het is vanaf het eerste hoofdstuk al spannend en dat blijft het tot het laatste moment.

Wat mij betreft is dit dé leestip voor kinderen vanaf 10 jaar die willen griezelen. 

Qua zinsbouw en woordkeus is het een vrij pittig verhaal. Dat is het qua griezels ook, dus je moet er wel tegen opgewassen zijn.
Tegelijk is dit boek mede daardoor niet alleen leuk voor groep 7/8, maar zeker ook voor oudere lezers.
Ik vond het in elk geval heerlijk om meegenomen te worden in de fantasiewereld van de Stranders. 

Ik heb Stranders dit keer alleen gelezen, maar ik vind hem zeker ook geschikt om voor te lezen. Waarschijnlijk heb ik nog wel wat vrijwilligers thuis of in de klas om hem aan voor te lezen. 
Ik ben benieuwd hoe kinderen reageren op alle monsters en andere griezels in dit boek.

Stranders is verkrijgbaar als hardcover (klik) en als e-book (klik).

-----------------------------------------------------------------------------------------------------


Komende weken zal ik nog meer aandacht aan de kerntitels van de Kinderboekenweek besteden.
Volgende dinsdag komt bijvoorbeeld mijn recensie van het prentenboek Dit is een boek vol monsters van Guido van Genechten online en de week erna Gruwelijk grappige griezelverhalen (De lachende zaag) van Tosca Menten, Jozua Douglas en Manon Sikkel. 

Titel: Stranders
auteur: Iris Stobbelaar
illustraties: Maaike Putman

uitgeverij: Ploegsma
ISBN: 978 90 216 7510 7
aantal pagina's: 448
verschijningsdatum: november 2015






InstagramFollow on Bloglovin

maandag 4 september 2017

Liefde met gebruiksaanwijzing - Aline van Wijnen


Toen Aline van Wijnen mij vroeg of ik haar nieuwe boek Liefde met gebruiksaanwijzing wilde recenseren, heb ik geen seconde getwijfeld.
Haar eerste boek, Halsoverkop, heb ik vorig jaar namelijk met heel veel plezier gelezen. Daarbij is het natuurlijk heel erg leuk om door de schrijfster zelf gevraagd te worden :-).

Een paar weken geleden kreeg ik al een digitaal leesexemplaar via de e-mail. Ik was toen op vakantie en heb me erg in moeten houden om hem niet alvast te gaan lezen op mijn iPad. Maar dat zou een beetje zonde zijn van dat mooie papieren boek dat thuis op me lag te wachten.

Terug in Nederland was Liefde met gebruiksaanwijzing uiteraard het eerste boek dat ik ben gaan lezen.

En vandaag mag ik dan eigenlijk mijn recensie online zetten!
Uitgeverij Zomer en Keuning heeft een blogtour rondom het boek opgezet, zodat jullie acht dagen op rij kunnen lezen wat de bloggers van het verhaal van Robin en Max vinden.
Morgen is het de beurt aan Wendy van Passie voor boeken.


Waar gaat het boek over:

Op een zomerse dag zit Robin op een terrasje te lezen als haar rust verstoord wordt door een knappe man. Helaas voor hem is Robin niet op zoek naar een type als hem. Ze is helemaal naar niemand op zoek zelfs. Ze heeft genoeg van mannen en is van plan om lekker vrijgezel te blijven. Wel zo gemakkelijk.

"Geen man laat ik zich met mijn leven bemoeien, hoe leuk en aantrekkelijk hij ook is."

(blz. 56)

Uiteraard geeft de knappe man niet op. Gelukkig heeft hij het niet op Robin zelf voorzien, maar op haar journalistieke vaardigheden. Max is fotograaf en heeft haar hulp nodig. Werk, daar kan Robin wel wat mee, dus gaat ze met Max in zee.

Haar stevige muur omhoog houden blijkt lastiger te zijn dan ze dacht met Max in de buurt.

"Max is leuk. En vreselijk aantrekkelijk. En ik denk, nee, ik weet wel zeker dat hij mij ook aantrekkelijk vindt. Ik zou enorm verliefd op hem kunnen worden. Hij is gevaarlijk."

(blz. 64)

Robin weet niet wat ze moet doen. Haar vriendin Alix heeft een vreemde manier van raad geven, dus die laat ze er liever buiten en haar moeder heeft als belangrijkste gespreksonderwerp eten. Ze zal dus in haar eentje de gebruiksaanwijzing voor haar gevoel moeten vinden. 

Mijn mening:

Ik ben erg enthousiast over dit boek en ben er doorheen gevlogen!
Als je denkt dat je door bovenstaand stukje wel een beetje kunt bedenken hoe het verhaal zal verlopen, dan heb je het mis. En ik zal je niet veel verder op weg helpen. Laat je gewoon lekker verrassen.

Liefde met gebruiksaanwijzing is geen voorspelbaar en oppervlakkig liefdesverhaal. Er komen een aantal flink serieuze onderwerpen aan bod. Wel leest door de manier waarop het geschreven is lekker makkelijk weg. 
Af en toe zijn er wat sprongen in de tijd, maar door de tijdsaanduiding blijft het overzichtelijk.

Ik kon me erg goed vinden in sommige personages en vond veel herkenbaarheid in het verhaal. Bijvoorbeeld de liefde van Robin voor boeken. Altijd leuk, lezende hoofdpersonen.

Er waren ook personages waar ik niet zoveel mee had, maar dat was juist de bedoeling. Neem bijvoorbeeld een goede vriendin van Robin, Alix. Het is Aline van Wijnen gelukt om Alix zo neer te zetten dat ik de pest aan haar kreeg.

De spanning tussen Max en Robin werd goed overgebracht. Ik zat helemaal in spanning om hoe het nou verder zou gaan. 

Op Alines vraag of ik ook een beetje verliefd werd op Max: Dat niet direct. Ik word nooit verliefd op een personage eigenlijk, het is meer het stel waar het om gaat dat soms kriebels op kan roepen. 

Het soort passages dat zulke kriebels oproept, zijn zeker te vinden in Liefde met gebruiksaanwijzing, maar mogen er wat mij betreft wel meer in. 
Een scène als die met het thee-incident vind ik bijvoorbeeld geweldig. (Wie het boek gelezen heeft, weet wat ik bedoel.)
De gevoelens die beschreven worden, kwamen allemaal helemaal goed over. 

Het concept van het boek is erg leuk en zorgt onder andere voor een onverwachte wending aan het verhaal. 
Het einde maakt het verhaal letterlijk en figuurlijk helemaal af.

Ik zou wel willen weten hoe het in de toekomst verder gaat met de mensen in het boek. Ik ging me dat ook serieus afvragen, net alsof het om een waargebeurd verhaal ging. 

Liefde met gebruiksaanwijzing is verkrijgbaar als paperback en als e-book. (klik)

Sterren plaatjesSterren plaatjesSterren plaatjesSterren plaatjes

Titel: Liefde met gebruiksaanwijzing
auteur: Aline van Wijnen
uitgeverij: Zomer & Keuning
ISBN: 
9789401910514
aantal pagina's: 256
verschijningsdatum: augustus 2017






InstagramFollow on Bloglovin